خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من نمی‌گویم زیان کن یا به فکر سود باشای ز فرصت بیخبر در هر چه باشی زود باش
۲
در طلب تشنیع کوتاهی مکش از هیچکسشعله هم گر بال بی آبی گشاید دود باش
۳
زیب هستی چیست غیر از شور عشق و ساز حسننکهت گل گر نه‌ای دود دماغ عود باش
۴
از خموشی گر بچینی دستگاه عافیتگفتگو هم عالمی دارد نفس فرسود باش
صفحهٔ ۱ از ۳