خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به‌کام تست چندی خرمی اظهار باشساغری داری شکست رنگ را معمار باش
۲
فیضها دارد سخن بر معنی باریک پیچگر دل آسوده خواهی عقدهٔ این نار باش
۳
بر چه از وصلش به یکرنگی نیامیزد دلتگر همه جان باشد از اندیشه‌اش بیزار باش
۴
تا حضور چشم و مژگان یابی از هر خار وگلچون نگه درهرکجا پا می‌نهی هموار باش
صفحهٔ ۱ از ۳