خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نه‌ای عین تماشا حیرت سرشار باشسر به سر دلدار یا آیینهٔ دلدار باش
۲
با هجوم عیش شو چون نغمهٔ ذوق وصالیا سراپا درد دل چون نالهٔ بیمار باش
۳
بال و پر فرسودهٔ دام فلک نتوان شدنگر همه مرکز شوی بیرون این پرگار باش
۴
چند باید بود پیشاهنگ تحریک نفسساز موهومی که ما داریم گویی تار باش
صفحهٔ ۱ از ۴