خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوس وداع بهار خیال امکان باشچو رنگ رفته به‌باغ دگر گل‌افشان باش
۲
کناره‌جویی ازین بحر عافیت داردوداع مجلسیان‌کن ز دور گردان باش
۳
گرفتم اینکه به جایی نمی‌رسد کوششچو شوق ننگ فسردن مکش پر افشان باش
۴
بقدر بی‌سر و پاپی‌ست اوج همتهابه باد ده کف خاک خود و سلیمان باش
صفحهٔ ۱ از ۴