خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تاکی افسردن دمی از فکر خود وارسته باشسر برونآر ازگریبان معنی برجسته باش
۲
گر نداری جرات از خانمان بر هم زدنهمچو میخون در جگر زین شیشهٔ بشکسته باش
۳
تا بفهمی ربط استعداد هستی و عدمزین دو مصرع دور مگذر اندکی پیوسته باش
۴
روزی اینجا در خور آدم دهن آماده استمحرم منقار ساز آن نهال پسته باش
صفحهٔ ۱ از ۳