خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواه در معمورهٔ جان خواه در ویرانه باشبا هزاران در پس دیوار خود چون شانه باش
۲
چشم منت جز به نور عشق نتوان آب دادصیقل آیینه‌ای خاکستر پروانه باش
۳
دعوی قدرت رها کن هیچ کارت بسته نیستای سراپایت کلید فتح بی‌دندانه باش
۴
دشت سودا گرد آثارش سلامتخانه استدر پناه سایهٔ مو چون سر دیوانه باش
صفحهٔ ۱ از ۳