خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیین خود آرایی از روز الست استشدل تحفه مبر آن جا کایینه به دست استش
۲
نخجیر فنا غیر از تسلیم چه اندیشددر رنگ تو پردازد تیری که به دست استش
۳
توفان کشاکشها وضع نفس است اینجاما ماهی آن بحریم کاین صورت شست استش
۴
هرگه نسق هستی موصوف نفس باشددر بند چه بند استش در بست چه بست استش
صفحهٔ ۱ از ۳