خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی دارم که غیر از غنچه بودن نیست بهبودشتبسم همچو زخم صبح می‌سازد نمکسودش
۲
توان از حیرتم جام دو عالم نشئه پیمودننگاهی سوده‌ام امشب به لبهای می‌آلودش
۳
ز موج خط وقار شعلهٔ حسنش تماشا کنکه تمکین می‌چکد همچون رگ یاقوت از دودش
۴
نکردی انتخاب نقش از داغ دل عاشقعبث چون کعبتین نرد افکندی ز کف زودش
صفحهٔ ۱ از ۳