خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما همه از الست همدستیمعاقبت شکر بازپیوستیم
۲
ما همه همدلیم و همراهیمجمله از یک شراب سرمستیم
۳
ما ز کونین عشق بگزیدیمجز که آن عشق هیچ نپرستیم
۴
چند تلخی کشید جان ز فراقعاقبت از فراق وارستیم
صفحهٔ ۱ از ۲