خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دیوانه‌ای دارم به گیسوی گرهگیرشکه نتوان داشتن همچون صدا در بند زنجیرش
۲
ز خواب عافیت بیگانه باشد چشم زخم منسرتسلیم تا ننهد به بالین پر تیرش
۳
تو در بند خودی قدر خروش دل چه می‌دانیکه آواز جرس گمگشتگان دانند تاثیرش
۴
مگو افسرد عاشق گر نداری پای جولانیچوگل صد رنگ پرواز است زیر بال تغیرش
صفحهٔ ۱ از ۳