خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکست خاطری دارم مپرس از فکر تدبیرشکه موی چینی آنسوی سحر برده‌ست شبگیرش
۲
غبار دل به تاراج تپشهای نفس دادمصدایی داشت این دیوانه در آغوش زنجیرش
۳
چه امکانست نومیدی شهید تیغ الفت راچوگل دامان قاتل می‌دمد خون زمینگیرش
۴
نگارستان بیرنگی جمالی در نظر دارمکه مینای پری دارد سفال رنگ تصویرش
صفحهٔ ۱ از ۳