خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به پیری از هوس زندگی خمار مکشسپیدکشت سرت دیگر انتظار مکش
۲
تعلق من وما ننگ جوهر عشق استچو اشک گوهر غلتان دل به تار مکش
۳
چوشمع خط امان غیر نقش پای تو نیستز جوش رنگ به اطراف خود حصار مکش
۴
ز دیده می‌چکد آخر جهان چو قطرهٔ اشکتو این گهر به ترازوی اعتبار مکش
صفحهٔ ۱ از ۳