خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق روی جان فزای توییمرحمتی کن که در هوای توییم
۲
تو به رخسار آفتابی و مهما همه ذره در هوای توییم
۳
تا تو زین پرده روی بنماییمنتظر بر در سرای توییم
۴
ای که ما در میان مجلس انسبیخود از شربت لقای توییم
صفحهٔ ۱ از ۲