خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیز تا فتنهای برانگیزیمیک زمان از زمانه بگریزیم
۲
بر بساط نشاط بنشینیمهمه از پیش خویش برخیزیم
۳
جز حریف ظریف نگزینیمبا کسان خسان نیامیزیم
۴
غم بیهوده در جهان نخوریممی آسوده در قدح ریزیم
صفحهٔ ۱ از ۲