خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگ گل تعبیر دمید از کف پایشتا چشم به خون‌که سیه‌کرده حنایش
۲
عمریست‌که عشاق به آنسوی قیامترفتند به برگشتن مژگان رسایش
۳
چون صبح به سیر چمن دهر ندیدیمجز در نفس سوخته تغییر هوایش
۴
سامان تماشاکدهٔ عبرت امکانسازیست‌که در سودن دست است صدایش
صفحهٔ ۱ از ۴