خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشکم قدم آبله فرسا ننهد پیشتا رفتن دل پای تقاضا ننهد پیش
۲
دل سجده فروش سرکویی است کز آن جاخاکم همه‌گر آب شود پا ننهد پیش
۳
کیفیت یادت ز خودم می‌برد آخراین جرعه محال است که مینا ننهد پیش
۴
حیرانی ما صفحهٔ صد رنگ بیان استآیینه بساط لب گویا ننهد پیش
صفحهٔ ۱ از ۴