خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارکفردوس به چشمی که ترا دید مبارک
۲
جان دادم و خاک سرکوی تو نگشتمبخت اینقدر از من نپسندید مبارک
۳
در نرد وفا برد همین باختنی بودمنحوس حریفی‌که نفهمید مبارک
۴
هر سایه‌که‌گم‌گشت رساندند به نورشگردیدن رنگی که نگردید مبارک
صفحهٔ ۱ از ۳