خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرع هر دین بهرهٔ او نیست جز رفع شکوکقبضهٔ تیغی فرنگی ساخت با دندان خوک
۲
گرچه حکم یک نفس سازست در دیر و حرمنالهٔ ناقوس با لبیک نتوان یافت‌کوک
۳
از تکلف چون‌گذشتی رسم و آیین باطلستمشرب عریانی از مجنون نمی‌خواهد سلوک
۴
غیر خوبان قدردان دل نمی‌باشد کسیعزت آیینه باید دید در بزم ملوک
صفحهٔ ۱ از ۲