خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواندم خط هر نسخه به ایمای تغافلآفاق نوشتم به یک انشای تغافل
۲
مشکل که توان برد به افسون تماشاآسودگی از بادیه پیمای تغافل
۳
هنگامهٔ آشوب جهان گوشهٔ آب استپیدا کنی از عبرت اگر جای تغافل
۴
درکارگه هستی موهوم ندیدیمنقشی‌که توان بست به دیبای تغافل
صفحهٔ ۱ از ۳