خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای فرش خرامت همه‌جا چون سر ما گلدر راه تو صد رنگ جبین ریخته تا گل
۲
گلشن چقدر حیرت دیدار تو دارددر شیشهٔ هر رنگ شکسته‌ست صدا گل
۳
شبنم صفت از عجز نظر هیچ نچیدیمغیر از عرقی چند درین باغ حیا گل
۴
ای بیخبران غرهٔ اقبال مباشیداز خاک چه مقدار کشد سر به هوا گل
صفحهٔ ۱ از ۳