خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهار آرد به امداد من بیمارگلتا به جای رنگ گردانم به گرد یار گل
۲
در گلستانی که شرم آیینه‌دار ناز اوستمحو شبنم می‌شود از شوخی اظهارگل
۳
باغبان! از دورگردان چمن غافل مباشتا کی‌ام دزدیده باشد رخنهٔ دیوار گل
۴
از خموشی پرده دار شوخی حسن است عشقمی‌کند بلبل نهان در غنچهٔ منقار گل
صفحهٔ ۱ از ۳