خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برق حسنی در نظر دارم به خود پیچیده‌امجوهر آیینه یعنی موی آتش دیده‌ام
۲
نادمیدن زین شبستان پاس ناموس حیاستچون سحر عمریست خود را با نفس دزدیده‌ام
۳
هرقدر پر می‌زنم پرواز محو بیخودی‌ستاز کجا یارب عنان رنگ گردانیده‌ام؟
۴
تا ابد می‌بایدم خط بر شکست دل کشیددر غبار موی چینی چون صدا لغزیده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳