خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری‌ست چون نفس به تپیدن فسانه‌اماز عافیت مپرس دل است آشیانه‌ام
۲
در قلزمی که اوج و حضیضش تحیر استموج خیالم و به خیالی روانه‌ام
۳
آهم چو دود آتش یاقوت گل نکردوا سوخته‌ست در گره دل زبانه‌ام
۴
خط غبار آفت نظاره است و بسبی‌صرفه نیست این که شناسد زمانه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۴