خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر خط نازیست امشب زخمهای سینه‌امجوهر تیغ که گل کرده‌ست از آیینه‌ام
۲
شعله گر بارد فلک در عالم فقرم چه باکحصن سنگینیست گرد خرقهٔ پشمینه‌ام
۳
چون گلم در نیستی پرواز هستی بود و بستازه شد از خاک گشتن کسوت پارینه‌ام
۴
می‌توان حال درون دیدن ز بیرون حبابامتحان دل عبث وا می‌شکافد سینه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳