خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتم ز خویش و یاد نگاهیست حالی‌اممستی نماست آینهٔ جام خالی‌ام
۲
یک روی و یک دلم به بد و نیک روزگارآیینه کرد جوهر بی انفعالی‌ام
۳
هر برگ گل به عرض من آیینه است و منچون بو هنوز در چمن بی مثالی‌ام
۴
عمریست در ادبکدهٔ بوریای فقرآسوده‌تر ز نکهت گلهای قالی‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳