خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کجا بوس کف پایت شود ارزانی‌امهمچو موج آواره می‌گردد خط پیشانی‌ام
۲
بال و پر گم کرده‌ام در آشیان بیخودیچون دماغ عندلیب از بوی گل توفانی‌ام
۳
در عدم هم داشت استغنای حسن بی نشانچون شرار سنگ داغ چشمکی پنهانی‌ام
۴
عالمی گم کرده‌ام در گرد تکرار نفسنسخه‌ها بر باد داد این یک ورق گردانی‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳