خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بسکه چون نگه زتحیر لبالبمیک پر زدن به ناله نداده‌ست جا لبم
۲
جرأت مباد منکر عجز سپند منکم نیست اینکه سرمه کشید از صدا لبم
۳
صد رنگ ناله در قفس یأس می‌تپدکو گوش رغبتی که شود نغمه‌زا لبم
۴
کلفت نقاب عافیت غنچه می‌دردترسم فشار دل کند از هم جدا لبم
صفحهٔ ۱ از ۳