خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حضور معنی‌ام گم گشت تا دل بر صور بستممژه واکردم و بر عالم تحقیق در بستم
۲
ز غفلت بایدم فرسنگها طی کرد در منزلکه چون شمع از ره پیچیده دستاری به سر بستم
۳
به جیب ناله دارم حسرت دیدار طوماریکه هر جا چشم امیدی پرید این نامه بر بستم
۴
ز خاک آن کف پا بوسه‌ای می‌خواست مژگانمسرشکی را حنایی‌کردم و بر چشم تر بستم
صفحهٔ ۱ از ۳