خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کند هر جا عرق ز آن ماه تابان گلفشان انجمشکست رنگ سازد جمع چون برگ خزان انجم
۲
جبین و عارضش از دور دیدم در عرق گفتمکه این ماه است و آن خورشید تابان است و آن انجم
۳
تو بر خاک درش یک نقش پا کسب سعادت کنبه اظهار اثرگو داغ شو بر آسمان انجم
۴
در آن وادی که یاد اوست شمع راه امیدمتوان خرمن نمودن از غبار کاروان انجم
صفحهٔ ۱ از ۳