خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه دنیا دیدم و نی سوی عقبا چشم وا کردمغباری پیش رویم بود نذر پشت پا کردم
۲
شبی سیر خیال آن حنایی نقش پا کردمگریبانها پر از کیفیت برگ حنا کردم
۳
به استقبال شوقش از غبار وادی امکانگذشتم آنقدر از خویش هم رو بر قفا کردم
۴
نشان دل نجستم کوشش تحقیق شد باطلبرون زین پرده هر تیری که افکندم خطا کردم
صفحهٔ ۱ از ۴