خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه عبادت نه ریاضت کردمبادهها خوردم و عشرت کردم
۲
میهمانِ کرمی بود خیالبا فضولی دو دم الفت کردم
۳
هر چه زین مائدهام پیش آمدنعمتی بود که غارت کردم
۴
خلق در دیر و حرم تک زد و مندل آسوده زیارت کردم
صفحهٔ ۱ از ۴