خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هنرها عرضه دادم با صفای دل حسد کردمز جوش جوهر این آیینه را آخر نمد کردم
۲
امل در عالم بیخواست بر هم زد حقیقت راز عقبا مزد نیکی خواستم غافل که بد کردم
۳
ره مقصد نمی‌گردید طی بی سعی برگشتنز گرد همت رو بر قفا تازی بلد کردم
۴
به اقبال دل از صد بحر گوهر باج می‌گیردسرشکی را که چون مژگان نیاز دست رد کردم
صفحهٔ ۱ از ۳