خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز تحقیق نقوش لوح امکان رفع شک کردمبه چشمم هر چه زین صحرا سیاهی کرد حک کردم
۲
ز وحشت بس که بودم بی‌دماغ سیر این گلشنشرر فرصت نگاهی با تغافل مشترک کردم
۳
مطیع بی‌نیازی یافتم افلاک و دورانشخم ابروی استغنا بر این فیلان کجک کردم
۴
خیال نامداری امتحانی داشت از عبرتسیاهی بر نگین مالیدم و سنگ محک کردم
صفحهٔ ۱ از ۳