خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گذشت عمر و شکست دل آشکار نکردمهزارگل به بغل داشتم بهار نکردم
۲
جهان به ضبط نفس بود و من ز هرزه‌دویهابه این کمند رسا یک دو چین شکار نکردم
۳
نساختم به تنک رویی از تعلق دنیابه قطع وهم دم تیغی آبدار نکردم
۴
ز دست سوده نجستم علاج رنگ علایقبه درد سر زدم و صندل اختیار نکردم
صفحهٔ ۱ از ۳