خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چراغ ازنفس سوخته بر می‌کردمشب هنگامهٔ تشویش سحر می‌کردم
۲
آرزو در غم نامحرمی فرصت سوختکاشکی سیرگریبان شرر می‌کردم
۳
گرد اوهام رهایی نشکستم هیهاتتا قفس را نفسی بالش پر می‌کردم
۴
یاد آن دولت بیدارکه در خواب عدمچشم‌نگشوده بر آن‌جلوه نظر می‌کردم
صفحهٔ ۱ از ۳