خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یاد نرگس او هر طرف احرام می‌بندمجرس وا می‌کنم از محمل و بادام می‌بندم
۲
به قاصد تا کنم از حسرت دیدار ایماییبه حیرت می‌روم آیینه بر پیغام می‌بندم
۳
ز باغ زندگی هرکس غرور حاصلی داردبه امید ثمر من هم خیال خام می‌بندم
۴
چو صبح آزادی‌ام پا لغز شبنم در نظر داردز آغاز این تری بر جبههٔ انجام می‌بندم
صفحهٔ ۱ از ۳