خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو بوی‌گل به نظرها نقاب نگشودمبهار آینه پرداخت لیک ننمودم
۲
خیال پوچ دو روزم غنیمت سوداستبه این متاع که در پیش وهم موجودم
۳
هزار خلد طرب داشته‌ست وضع خموشچها گشود به رویم لبی که نگشودم
۴
به رنگ سایه ز جمعیتم مگوی و مپرسگذشت عمر به خواب و دمی نیاسودم
صفحهٔ ۱ از ۳