خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صد بیابان جنون آن طرف هوش خودماینقدر یاد که کرده‌ست فراموش خودم
۲
ذوق آرایشم از وضع سلامت دور استچون صدف خسته دل از فکر دُر گوش خودم
۳
حیرت از لذت دیدار توام غافل کردچشمهٔ آینه‌ام بیخبر از جوش خودم
۴
انتظار هوس گردن خوبان تا چندکاش صبحی دمد از موی بناگوش خودم
صفحهٔ ۱ از ۳