خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاه خرد جوهرم، گاه جنون خودمانجمن جلوهٔ بوقلمون خودم
۲
صبح بهار دلم لیک ز کم‌فرصتیتا نفسی گل کند گرد برون خودم
۳
شور چمن داده‌ام کوچهٔ زنجیر راتا به بهار جنون راهنمون خودم
۴
صید بتان کرده‌ام از نگه حیرتیزین عمل آیینه‌سان داغ فسون خودم
صفحهٔ ۱ از ۳