خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صد وحشت رفیق آه بی تاثیر گردیدمز چندین رنگ جستم تا پر این تیر گردیدم
۲
به دوش شعله چندین دود بست امید خاکستربه صبحی تا رسم مزدور صد شبگیر گردیدم
۳
براین خوان هوس از انفعال ناگواراییبه هر جا نعمتی دیدم ز خوردن سیر گردیدم
۴
حیا کو تا بشوید سرنوشت غم نصیبم راکه با این نقش رنج خامهٔ تقدیر گردیدم
صفحهٔ ۱ از ۳