خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار آینه با خود دچار کردم و دیدمبهغیر رنگ نبودم، بهارکردم و دیدم
۲
ز ناامیدی خمیازههای ساغر خالیچه سر خوشی که به صرف خمارکردم و دیدم
۳
ز چشم هوش نهان بود گرد فرصت هستیچو صبح یکدو نفس اختیارکردم و دیدم
۴
به غیر نام تو نقدی نبود در گره دلنفس به سبحه رساندم، شمار کردم و دیدم
صفحهٔ ۱ از ۴