خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محو دلم مپرس ز تحقیق عنصرمآیینه خنده است دماغ تحیرم
۲
آن ناله‌ام که با همه پرواز نارساتا دل توان رسید ز نقب تاثرم
۳
پستی درین محیط گهر کرد قطره راکسب فروتنی است عروج تفاخرم
۴
دانش ز پیکرم عرق انفعال ریختگل کرد از گداز خجالت تحیرم
صفحهٔ ۱ از ۳