خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو آیینه تحیر سفرمصاحب خانه‌ام و در به درم
۲
از بهار و چمنم هیچ مپرسبه خیال تو که من بیخبرم
۳
یاد چشم تو جنونها داردهرکجایم به جهان دگرم
۴
شعله‌ام تا نشود خاکسترآرمیدن نکشد زیر پرم
صفحهٔ ۱ از ۴