خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هوس چون پر طاووس چمنها دارمداغ صد رنگ خیالم چقدر بیکارم
۲
بلبل من به نفس شور بهاری داردمی‌توان غنچه صفت چیدگل از منقارم
۳
معنی موی میان تو خیالم نشکافتعمرها شد چو صدا درگره این تارم
۴
قید احباب به راهم نکشد دام فریبخار پا تیزتر از شعله‌کشد رفتارم
صفحهٔ ۱ از ۳