خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز سوختن به یادت مشقی دگر ندارمدر پرتو چراغی پروانه می‌نگارم
۲
روز نشاط شب کرد آخر فراق یارمخود را اگر نسوزم شمعی دگر ندارم
۳
بی‌کس شهید عشقم خاک مرا بسوزیدخاکستری زند کاش گل بر سر مزارم
۴
زین باغ شبنم من دیگر چه طرف بنددآیینه‌ای شکستم رنگی نشد دچارم
صفحهٔ ۱ از ۳