خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو اشک امشب به ساغر بادهٔ نابی دگر دارمز مژگان تا به دامان سیر مهتابی دگر دارم
۲
به خون آرزو صد رنگ می‌بالد بهار مننهال باغ یأسم ربشه در آبی دگر دارم
۳
نفس دزدیدنم با دل تپیدن بر نمی‌آیدنوای الفتم در پرده مضرابی دگر دارم
۴
غرور وحشتم بار تحیر بر نمی‌داردچو شبنم در دل آیینه سیمابی دگر دارم
صفحهٔ ۱ از ۴