خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پر افشانم چو صبح اما گرفتاری هوس دارمبه قدر چاک دل خمیازهٔ شوق قفس دارم
۲
فسون اعتبار افسانهٔ راحت نمی‌باشدچو دریا درخور امواج وقف دیده خس دارم
۳
به‌گفت‌وگو سیه تا چند سازم صفحهٔ دل راز غفلت تا به کی آیینه در راه نفس دارم
۴
محبت مشربم لیک از فسون شوخی سودابه سعی هرزه‌فکریها دماغی بوالهوس دارم
صفحهٔ ۱ از ۳