خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین حیرتسرا عمریست افسون جرس دارمز فیض دل تپیدنها خروشی بینفس دارم
۲
چو مژگان بسمل پروازم و از سستی طالعهمین بر پرفشانیهای خشکی دسترس دارم
۳
به صاف جام الفت کز طریق کینهجوییهاغبار دوست باشم گر غبار هیچکس دارم
۴
شدم خاک و به توفان رفت اجزای غبار منهنوز از سعی الفت طرف دامانی هوس دارم
صفحهٔ ۱ از ۳