خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هستی از اثر اعتبار مایه ندارمچو مویکاسه چینی به غیر سایه ندارم
۲
مگر به خاک رسانم سر بنای تعینکه غیر آبلهٔ پا چو اشک پایه ندارم
۳
چو طفل اشکگداز دلیست پرورش منیتیم عشقم و ربطی به شیر دایه ندارم
۴
تهیهٔکف افسوسکردهام چه توانکردبه سرمه سایی عبرت جزاین صلایه ندارم
صفحهٔ ۱ از ۳