خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاموشم و بیتابی فریاد تو دارمچندانکه فراموش توام یاد تو دارم
۲
این ناله که قد می‌کشد از سینهٔ تنگمتصویر نهال ز غم آزاد تو دارم
۳
تمثال گل و رنگ بهارم چه فریبدمن آینهٔ حسن خداداد تو دارم
۴
هرچند به صد رنگ زنم دست تصنعچون وانگرم خامهٔ بهزاد تو دارم
صفحهٔ ۱ از ۳